Skip to content Skip to footer

Kiedy oglądaliście film Kurosawy „Siedmiu samurajów”, który osadzony jest w XVI-wiecznej Japonii, to naszym oczom nie były ukazywane kobiety-wojownicy trzymające katany i inne bronie, a jednak przecież takie osoby istniały. Nie stanowią jednak popularnej części historii o japońskich wojownikach, przynajmniej w zachodniej kulturze.

Początki tych wojowników, znanych jako onna bugeisha, datuje się na okres panowania Cesarzowej Jungu, która w 200 roku n.e. przeprowadziła inwazję na Koreę, po tym jak jej mąż Imperator Chuai  (czternasty imperator Japonii), poległ w bitwie. Legenda głosi, że dokonała tego bez rozlewu krwi. Wykorzystała swoją pozycję, aby wprowadzić ekonomiczne i społeczne zmiany, a w późnym XIX wieku stała się pierwszą kobietą umieszczoną na japońskim banknocie.

Onna bugeisha przeważnie unikały mieczów katany, stosowanych przez ich męskich odpowiedników. Zamiast tego działały z użyciem naginata – wszechstronnej broni z zaokrąglonym ostrzem na końcu. Długa broń pozwalała żeńskim wojownikom być efektywnymi w starciu z większymi i cięższymi przeciwnikami. Dodatkowo kobiety samuraje były bardzo dobrze wyszkolone w broniach dystansowych jak łuki.

Tomoe Gozen, Nakano Takeko i Hojo Masako są znanymi przykładami onna bugeisha, jednakże ich wyczyny są bardziej pamiętane przez podania ludowe niż poprzez samą historię. Tomoe była aktywnym wojownikiem w XII i XIII wieku. Walczyła w bitwie pod Awazu, w której zabiła przywódców wrogich klanów, w tym ścinając głowę Honda no Moroshige z Musashi. Wielu samurajów uciekało przed nią, jak słynny generał Yoshinaka Minamoto, który na łożu śmierci przyznał, że uciekł, bo śmierć z ręki kobiety okryłaby go hańbą.

W japońskim eposie rycerskim „Heike monogatari” napisano:

„Tomoe była bardzo piękna – z białą skórą, długimi włosami oraz pełna wdzięku i uroku. Była tez wybitnym łucznikiem, a jej umiejętności władania mieczem były warte tysiąca wojowników. Była gotowa stanąć do walki nawet z demonem czy bogiem, uzbrojona lub nie. Z niezwykłą umiejętnością jeździła konno, nawet po niebezpiecznych zjazdach”.

Nakano Takeko żyła natomiast w XIX wieku. Podczas prowadzenia do boju wojsk przeciwko imperialnej armii, w południowo-centralnej Japonii, zginęła od postrzału w pierś. Wiedząc, że umiera, poprosiła swoją siostrę Yuko, aby odcięła jej głowę i spaliła, żeby przeciwnik nie mógł wziąć jej jako trofeum. Jej ciało zabrano do świątyni Hokai, gdzie je spalono pod sosnowym drzewem.

Źródło: Dangerous Minds

 

MAMY NADZIEJĘ, ŻE PODOBA CI SIĘ TO CO CZYTASZ...

Nigdy nie było ważniejszego czasu, aby edukować społecznie

ORION Organizacja Społeczna tworzy Publikacje dla osób, które cenią wiedzę opartą na dowodach i sprawdzonych źródłach. Naszym celem jest budowanie świadomego społeczeństwa, dlatego nasze materiały zawsze będą z darmowym dostępem. Jeśli możesz wesprzyj nas dzisiaj, przekazując darowiznę, którą możesz odliczyć od podatku oraz udostępniaj nasze Publikacje swoim przyjaciołom.

Nasze Publikacje mogą być rozpowszechniane na podstawie licencji: Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-SA 4.0)

Icon
Icon
Icon
Icon