Mozaika księżycowego bieguna

Mroczne i zaciemnione regiony naszego Księżyca fascynują od zawsze – czy to astronomów, czy fanów Pink Floyd… Oś obrotu naszego naturalnego satelity ma nachylenie 1.5?, co oznacza, że niektóre polarne obszary nigdy nie widują światła słonecznego. Dna niektórych kraterów zawsze kryją się w absolutnym mroku.

Mozaika oparta na fotografiach przedstawiających południową półkulę Księżyca, została wykonana w ramach Advanced Moon Imaging Experiment. Przedstawia podziurawiony kraterami region pokrywający księżycowy południowy biegun. Zdjęcia zostały wykonane przez sondę SMART-1 należącą do Europejskiej Agencji Kosmicznej. Na całość składa się około 40 osobnych zdjęć zrobionych pomiędzy grudniem 2005, a marcem 2006 roku i pokrywają obszar w przybliżeniu 500 na 150 kilometrów.

Kratery, które widzimy (od prawej do lewej, zaczynając od największego, okrągłego kształtu widocznego na zdjęciu) to Amundsen, Faustini, Shoemaker, Shackleton oraz de Gerlache.

moon craters zps702bddb2

Amundsen jest największy z tego grona, posiadając szerokość 105 kilometrów. Następny jest Shoemaker (50 km), Faustini (39 km), de Gerlache (32 km) i Shackleton (19 km). Ta grupa kraterów wygląda zróżnicowanie, ze względu na różną ilość padającego światła słonecznego, odsłaniającego interesujące właściwości.

Krater Shackleton, mały okrąg widzialny na lewo od centrum, zawiera południowy biegun na swoim obrzeżu. Dzięki zdjęciom nadesłanym ze SMART-1, które eksplorowały liczne, małe kratery powstałe po uderzeniach i rozsiane na gładkiej, ciemnej powierzchni Shackletona, naukowcy mogli dowiedzieć się, że krater jest starszy niż miejsce lądowania Apollo 15 (3.3 miliarda lat), jednak młodszy niż pozycja lądowania Apollo 14 – 3.85 miliarda lat.

Shoemaker, widoczny w górnej, lewej części centrum jest godny uwagi, ze względu na fakt, że w 1999 roku misja Lunar Prospector, celowo rozbiła się o ten krater, miała na celu stworzenie wykrywalnego pióropusza pary wodnej, który pojawiłaby się przez rozgrzanie lodu, jeśli byłby on tam obecny. Nie odkryto tam jednak żadnych zamrożonych zasobów wody. Aczkolwiek, nie wszystko jest stracone – niektóre, permanentnie zaciemnione przez miliony lat regiony, mogą zawierać lód przyniesiony tam przez komety lub bogate w wodę asteroidy.

Badając mroczne głębiny tych kraterów, będziemy mogli dowiedzieć się nie tylko więcej na temat samej historii Księżyca, ale również i Ziemi. W lepszy sposób będzie możliwe zrozumienie jak i w jakim stopniu woda i organiczne materiały mogły zostać przeniesione z księżyca na Ziemię.

Źródło: European Space Agency Grafika: ESA/SMART-1/AMIE camera team; image mosaic: M. Ellouzi/B. Foing

Podziel się:
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email
TAGI:
Alan O. Grinde

Alan O. Grinde

Animator i manager kultury. Koordynator projektów w ORION Organizacja Społeczna. Grafik, web designer, lektor, specjalista od audio masteringu.
CZY DLA CIEBIE RÓWNIEŻ JEST
WAŻNE TO O CZYM CZYTASZ?

Nigdy nie było ważniejszego czasu, aby edukować społecznie

ORION Organizacja Społeczna tworzy Publikacje dla osób, które cenią wiedzę opartą na dowodach i sprawdzonych źródłach. Naszym celem jest budowanie świadomego społeczeństwa, dlatego nasze materiały zawsze będą z darmowym dostępem. Jeśli możesz wesprzyj nas dzisiaj, przekazując darowiznę, którą możesz odliczyć od podatku oraz udostępniaj nasze Publikacje swoim przyjaciołom.

Numer konta (Nest Bank)

92 2530 0008 2041 1071 3655 0001

Skip to content