ORION Organizacja Społeczna
NAUKA I ASTRONOMIA

Zdjęcie Galaktyki Wiatraczek, M101

blank

To zdjęcie tej galaktyki, znanej również jako M101, zawiera w sobie połączone obrazy z podczerwieni, widma widocznego, ultrafioletu i rentgena, pobrane z czterech teleskopów NASA. Widok ten ukazuje, że zarówno młode jak i stare gwiazdy są równomiernie rozłożone wzdłuż ciasno nawiniętych spiralnych ramion M101. Tego rodzaju zdjęcia kompozytowe pozwalają astronomom zobaczyć jak właściwości jednego spektrum światła pasują z tymi widocznymi w innych częściach. To jak podglądanie obiektu przez zwykły aparat, ultrafioletową kamerę, noktowizor i rentgen jednocześnie.

Galaktyka Wiatraczek znajduje się w konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy, znanej również jako Wielki Wóz. Jest większa o około 70% od naszej Drogi Mlecznej, a jej średnica wynosi blisko 170,000 lat świetlnych. Znajduje się w odległości 21 milionów lat świetlnych od Ziemi. Oznacza to, że światło jakie widzimy na tym zdjęciu opuściło tę galaktykę około 21 milionów lat temu – czyli dużo wcześniej, zanim człowiek zaczął w ogóle stawiać pierwsze kroki na Ziemi.

Czerwone barwy na obrazie pokazują światło w podczerwieni, widoczne w taki sam sposób jak przez teleskop Spitzera. Obszary te pokazują ciepło emitowane przez pyłowe pasy galaktyki – gdzie formują się gwiazdy.

Żółty komponent jest widzialnym światłem, obserwowanym przez teleskop Hubble’a. Większość tego światła pochodzi z gwiazd i śledzą one tę samą spiralną strukturę, co pyłowe pasy widziane w podczerwieni.

Niebieskie obszary pokazywane przez światło w ultrafiolecie, podawane są przez gorące, młode gwiazdy uformowane około milion lat temu. Ten element obrazu został uchwycony przez Galaxy Evolution Explorer, który niedawno został wypożyczony do Kalifornijskiego Instytutu Technologii w Pasadenie, Kalifornia.

I w końcu, najgorętsze obszary są ukazane jako purpurowe, w których teleskop kosmiczny Chandra, obserwował emisję fal rentgenowskich z eksplodujących gwiazd, a także gazu i materii zderzającej się wokół czarnej dziury.

Pełne zdjęcie w dużej rozdzielczości znajdziecie tutaj.

Źródło: Jet Propulsion Laboratory Grafika: NASA/JPL-Caltech/ESA/STScI/CXC

Przeczytaj także

The World at Night, urzekające spotkanie światła i mroku

Anna Śnieżyńska

Planety podobne do naszej mogą znajdować się znacznie bliżej

Alan O. Grinde

Spojrzenie Hubble na kosmiczną kolizję

Alan O. Grinde

Gwiazdy podnoszą barierę bezpieczeństwa dla planet

Alan O. Grinde

Pierwsza ?kość? Drogi Mlecznej

Alan O. Grinde

Galaktyka PGC 10922 okiem Hubble

Alan O. Grinde